10x grappige en aparte dingen van ditverzinjeniet.nl

Ik ben een tijdje aan het zoeken geweest, deze 10 dingen kwam ik tegen.

Ik vond ze grappig en appart. Je kunt alles terug vinden bij deze link: https://www.ditverzinjeniet.nl

1. De kubus mok.

2. Henry mini stofzuiger.

3. Casette speler voor iPhone.

4. Ponso met twister.

5. Mini pool tafel.

6. Panic Bell, voor als de paniek te hoog word

7. Rijdende wekker, voor luie mensen.

8. Peper en zout toverstafje, voor echte prinsessen.

9. Wereldbol met schoolbord verf, schrijf je herinnering van je vakantie erbij.

10. Net steen voor je sleutel bij de deur te leggen.

Ik zou zelf niet al deze voorwerpen willen hebben, maar de wereldbol en de paniek bel, lijkt me wel grappig.

Veel liefs Zoë

Zelf geschreven verhaal #4, mijlpaal bereikt

Hallo allemaal,

zoals jullie al aan de titel zien, is er een mijlpaal bereikt.
Ik ben de 3500 woorden voorbij. Ik ben echt super blij.
Het ging eigenlijk heel erg snel. Ik had nu al een tijdje niets meer aan het verhaal gedaan en daar heb ik toch wel spijt van maar ik had het erg druk met school. Ik ga nu vaker er aan werken.
Ik hoop dat jullie het leuk vinden. Ik zal hier onder weer een klein stukje van het verhaal zetten.

Ik luister naar de stilte, naar de geluiden op de gang, naar Scarlet haar ademhaling, maar vooral naar de stilte.

Het is fijn om naar de geluiden, van het leven om je heen, te luisteren. Als het mooi weer is ga ik graag naar plekken waar veel mensen komen. In de zomer is dat voornamelijk het strand, ik ga op een bankje zitten en kijk naar mensen. 

Ik vind het mooi en interessant om al die verschillende mensen te zien. 

Laat gerust een reactie achter,

Veel liefs, Zoë

Jarig

Jippie,mvandaag is het dan zover. De dag dat ik 14 word.

Vandaag om 17:00 ben ik 14. Ik hoop dat het een leuk jaar gaat worden.

Schooltips #1 woordjes leren

Mijn lerares Duits zei dat we iets leuks gingen doen omdat het bijna vakantie was.

Wat we nog niet wisten was dat ze ook nog een bedoeling erbij had.

We gingen een adventkalender maken, in elke dag een snoepje en een briefje met dingen die we moeilijk vinden of gewoon de woordjes die we moeten leren.

Bah, dachten wij. Zegt ze dat we iets leuks gaan doen moeten er ook nog briefjes in.

Maar eigenlijk is het best wel handig, ik zal uitleggen hoe je z'n adventkalender maakt en wat je nodig hebt.

Wat heb je nodig?

- Een stuk touw van ongeveer een meter (ligt eraan hoeveel dagen je doet)

- Papieren cupcake vormpjes

- Snoepjes die jij lekker vind

- Wasknijpers, 1 wasknijper per dag, dus hoeveel dagen je doet zoveel wasknijpers moet je ook hebben

- Papier

- Schaar

- Pen

- Dingen om je adventkalender te versieren

Stap 1

Je pakt de papieren cupcake vormpjes, en zet ze een voor een voor je neer. 

Bedenk hoeveel dagen je wil. Ik heb 8 dagen dus had ik 8 cupcake vormpjes nodig.

Stap 2

Nu pak je de snoepjes en doe je 1 of 2 snoepjes per vormpje.

Hou er wel rekening mee dat je hem niet te vol kan doen omdat hij dan te zwaar word en dan past hij niet meer dicht.

Stap 3

Nu pak je papier, een pen en een schaar. Bedenk wat je op de briefjes wilt schrijven. Bijvoorbeeld woordjes die je moet leren of dingen die je moeilijk vind. Ik wist niet wat ik moeilijk vond dus heb ik gewoon de woordjes die ik moet leren erop gezet.

Je kan per briefje ongeveer drie woordjes opschrijven, maar je mag er natuurlijk zoveel opschrijven als je wilt. Het is alleen wel makkelijker als je er maar een paar opschrijft.

Stap 4

Nu doe je de briefjes in de cupcake vormpjes. Je vouwt de rand van de vormpjes naar elkaar toe, zodat hij straks blijft zitten als er een knijper op komt. Doe dit bij alle vormpjes.

Stap 5

Nu pak je de knijpers en doe je op elk vormpje 1 knijper, zodat het vormpje dicht is en niet open gaat.

Je kunt de knijpers versieren door er bijvoorbeeld op te tekenen of de datum van elke dag dat je hem mag open maken er op de schrijven.

Stap 6

Als laatste pak je het touw en doen je dat door het ijzeren ringentje in de wasknijpers, zo rijg je het touw door de wasknijpers heen en gaat het touw niet zomaar los.

Als je dat hebt gedaan kun je aan allebei de uiteinden een knoopje doen zodat de knijpers niet van het touw af glijden.

Klaar, nu kun je hem ophangen en elke dag er 1 open maken.

Succes met knutselen en met leren.

Zelf geschreven verhaal #3

Hoi allemaal,

Ik heb in de vorige blogs het begin van mijn verhaal gezet, 

ik nu niet meer alles wat ik schrijf er op zetten omdat als het boek straks (misschien) uitkomt,

kunnen jullie alles al lezen zonder het boek te kopen. En dat is niet de bedoeling.

Dus nu plaats ik gewoon stukjes die ik rendum heb uitgekozen.

Ik hoop dat jullie het leuk vinden.

Joyce

Hoe lang ik geslapen heb weet ik niet, het voelt in ieder geval alsof ik maanden geslapen heb.

Er komt een zuster binnen gelopen om te vragen hoe het met me gaat. Vandaag word ik geopereerd aan m'n been. Met het ongelijk heb ik een dubbele beenbreuk op gelopen.

Ik ben best wel zenuwachtig, maar als de operatie goed gaat en ik weer hersteld ben kan ik weer lopen. En mijn vader weer helpen in het huis. Eigenlijk heb ik hem helemaal nog niet gezien sinds ik in het ziekenhuis lig, hoe zou het met hem zijn? Zou hij ook in het ziekenhuis liggen?

Ik hoop dat het goed met hem gaat. Ik word meegenomen naar de operatiekamer, en krijg een narcose. 

Als jullie nog ideeën hebben voor een titel laat het gerust weten,

Liefs Zoë

Bijna jarig

Jippie,

Vandaag over 2 maanden preci ben ik jarig.

Ik heb er z'n zin in, dan word ik 14.

De tijd gaat zo langzaam, ik wou dat ik de middelbare school over kon slaan en dan gewoon ga studeren. Dat lijkt me veel leuker. Maar ik heb super duper veel zin in 27 december.

Groetjes van de bijna jarige jop Zoë

zelf geschreven verhaal #2

Hoi allemaal,

ik heb weer een nieuw stukje voor mijn verhaal geschreven.
Alleen nu is het een stukje van Joyce, veel plezier met lezen.

Joyce:
"Pap, doe nou eens rustig!" We komen echt wel op tijd hoor.
Maar nee, mijn vader blijft maar door rijden.
Hij racete alle auto's voorbij.
Hoeveel boze blikken en en middelvingers we nu al gehad hebben weet ik niet meer, het zijn er in ieder geval heel veel.
Ik schaam me voor mijn vader, kan hij niet eens even één keertje normaal doen.
 "Pas op papa, rij alsjeblieft een beetje rustig."
 Ik had gisteren nog tegen hem gezegd "pap moeten we niet nog even tanken?" Nee dat hoefde niet, nou hij heeft het geweten. De tank was bijna leeg, nergens een tankstation te bekennen natuurlijk.
En schelden dat hij deed, ik kan er ook niets aan doen dat hij gisteren niet naar mij geluisterd heeft. Dat ben ik wel gewend, hij luistert eigenlijk nooit naar mij. Later zegt hij dan "had je dat niet tegen mij kunnen zeggen?" Dan is hij weer vergeten dat ik hem dat wel verteld heb.
Ik neem het hem niet zo kwalijk dat is nou eenmaal hoe hij is, veel mensen worden boos en begrijpen hem niet. Dat is ook de reden dat papa nog geen nieuwe vrouw heeft gevonden na mama's dood.
Ik ben voor hem de vrouw in huis, ik doe de was, kook het eten, doe boodschappen en maak het huis schoon.
Gelukkig werkt mijn vader wel, er is dus geen tekort aan geld.
We moeten wel op letten maar dat moeten veel mensen.
"Pap kijk uit!!"
BAM.
Ergens in de verte hoor ik sirenes. Mijn lichaam doet z'n pijn, vooral mijn been. Ik roep mijn vader. "Pappa, pappa waar ben je?" Ik hoor mijn vader zeggen dat het goed is en dat ik me geen zorgen over hem hoeft te maken, het is alleen niet erg gerust stellend er klinkt veel paniek in zijn stem.
Nu besef ik pas dat ik niet meer in de auto zit maar op het harde asfalt lig. Mijn vader zit nog wel in de auto, nou eigenlijk hangt hij meer uit de auto dan dat hij er in zit.
Plots zie ik daar de andere auto. Die zit echt helemaal in elkaar, er loopt een man en een vrouw druk om de auto heen te ruziën.
Twee meisjes zitten huilend in elkaars armen op de weg met een ambulance broeder naast zich. Wat ik nu zie had ik liever niet willen zien. Ik kijk weg, het help niet het beeld is op mijn netvlies gedrukt. Ik doe mijn ogen dicht om het beeld te vergeten maar het lukt niet. Ik blijf dat meisje zien met een stuk van de auto in haar gezicht.
Het is een verschrikkelijk beeld. Het stuk ijzer heeft zich gewoon door haar gezicht heen geboord.
Ik vraag me af of het een familie is en of er nog mensen in de auto zitten?
Ergens hoop ik dat het niet zo is, dat ze er allemaal goed vanaf komen. In mijn achterhoofd weet ik dat dat waarschijnlijk niet zo zal zijn. Zo als dat meisje er uit zag zal ik nooit meer vergeten.

veel liefs, Zoë.